W blasku Jasnej Góry

Słowo od Autora

Kapłaństwo to drogocenny dar ukierunkowany ku Bogu i ku ludziom. Zgodnie z myślą Kościoła, „dar duchowy, otrzymany przez prezbiterów w święceniach, przygotowuje ich nie do jakiejś ograniczonej i zacieśnionej misji, lecz do najszerszej i powszechnej misji zbawienia «aż po krańce ziemi» (Dz 1, 8); każda bowiem posługa kapłańska uczestniczy w owym uniwersalnym zasięgu misji powierzonej przez Chrystusa Apostołom" (Sobór Watykański II, Dekret o posłudze i życiu kapłanów „Presbyterorum ordinis", 10).
W realizacji tej uniwersalnej misji przypada kapłanom uwzględnienie konkretnych uwarunkowań czasu i miejsca: oprócz fundamentalnych umocowań teologicznych, trynitarnych i uwarunkowań eklezjalnych, jak parafia czy diecezja, okolicznością istotną jest rzeczywistość narodowa, kraj, naród z jego historią i z ludźmi, którzy tworzą wielowymiarową specyficzną tkankę społeczną - Ojczyznę.
Było dla mnie niespodzianką, kiedy pewnego lipcowego dnia bieżącego roku zadzwonił telefon i usłyszałem propozycję głoszenia przeze mnie Słowa Bożego z największej polskiej ambony. Osiem kazań w ramach ogólnopolskiej nowenny przed uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej Anno Domini 2011. Wdzięcznym sercem, choć nie bez cienia emocji, przyjąłem propozycję Ojca Przeora. W tych okolicznościach faktem stały się dla mnie słowa św. Pawła: „Otwarła się bowiem wielka i obiecująca brama" (1 Kor 16, 9). Już w trakcie nowenny na jasnogórskim szczycie przychodziła mi na myśl modlitwa Psalmisty: „Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem warg moich - Ty wiesz, o Panie. Sprawiedliwości Twojej nie kryłem w głębi serca. Głosiłem Twoją wierność i pomoc. Nie taiłem Twej łaski ani Twej wierności przed wielkim zgromadzeniem" (Ps 40, 10-11).
Głosząc kazania myślałem o Polakach gromadzących się dzień po dniu na jasnogórskim placu, o łączących się z Jasną Górą za pośrednictwem mass mediów i o wszystkich, do których to słowo docierało i będzie docierać. Bez cienia egzaltacji mogę powiedzieć, że zamysł mój był taki: kazania do współczesnych Polaków.
Panu Bogu i Częstochowskiej Pani dziękuję za to zaszczytne i zobowiązujące wyróżnienie i za światło towarzyszące mi w doborze tematyki i w posłudze głoszenia.
Cenna była dla mnie w dniach nowenny obecność Najprzewielebniejszego Ojca Generała Izydora Matuszewskiego, Ojców i Braci Paulinów oraz innych Kapłanów życzliwie mi towarzyszących.
Składam szczególne wyrazy wdzięczności Przewielebnemu Ojcu Przeorowi Romanowi Majewskiemu za zaproszenie mnie na zaszczytną polską ambonę - miejsce o wielkich tradycjach, skąd przemawiali wybitni Pasterze Kościoła.
Posługa w blasku Jasnej Góry skłania mnie do osobistej wdzięcznej retrospekcji. Dziękuję mojej Cioci Jadwidze Kaglik, która w latach mojego dzieciństwa przywiozła mnie po raz pierwszy z Wrocławia do Tronu Jasnogórskiej Królowej.
Uprzejmie dziękuję osobom zasłużonym dla Polskiej kultury: Księdzu Profesorowi Stanisławowi Urbańskiemu, Panu Profesorowi Edwardowi Darżynkiewiczowi, Panu Senatorowi Czesławowi Ryszce, Pani Alinie Czerniakowskiej, Pani Temidzie Stankiewicz-Podhoreckiej oraz Panu Doktorowi Stanisławowi Krajskiemu - za życzliwe i rzeczowe słowo odniesienia się do głoszonych przeze mnie treści. Ich cenna refleksja wzbogaca znacznie warstwę merytoryczną książki.
Dziękuję Dyrekcji Biura Prasowego Jasnej Góry za uprzejme pozwolenie na opublikowanie zdjęć. Wyrazy serdecznego podziękowania chcę złożyć Osobom, dzięki którym słowo głoszone z jasnogórskiego szczytu ukazuje się w formie książkowej. Ufam, że posłuży ono duchowemu dobru Szanownych Czytelników, którym bliskie pozostają Bóg, Honor i Ojczyzna.
ks. Jacek Bałemba, SDB Częstochowa, 11 listopada 2011 r. Narodowe Święto Niepodległości

o Autorze
Ks. Jacek Bałemba SDB jest absolwentem Państwowego Liceum Muzycznego we Wrocławiu w klasie fortepianu prof. Włodzimierza Zalipskiego. W 1990 roku uzyskał tytuł magistra teologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na podstawie pracy magisterskiej Wspólnotowe aspekty sakramentu pokuty w świetle nauczania Kościoła od Soboru Watykańskiego II, której promotorem był ks. dr hab. Janusz Nagórny. W 1997 roku ukończył w Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie studia licencjackie w zakresie teologii duchowości, uzyskaniem tytułu licencjata teologii Licentia in Theologia, spec. Spiritualitatis, na podstawie pracy licencjackiej: „Per la spiritualità del presbitero fondata nel «sentire cum Ecclesia». Accentuazioni emergenti dall'esortazione apostolica Pastores dabo vobis e dalla Prex Ordinationis presbyterorum", napisanej pod kierunkiem ks. prof. Achille Maria Triacca SDB. Wykładał teologię moralną w nowicjacie Sióstr Córek Maryi Wspomożycielki (salezjanek) w Pieszycach k. Dzierżoniowa. Był wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie (duchowość salezjańska, muzyka sakralna, proseminarium) oraz w Nowicjacie Towarzystwa Salezjańskiego w Kopcu k. Częstochowy (teologia duchowości, teologia życia konsekrowanego, muzyka sakralna, urbanitas sacerdotalis). Obecnie jest doktorantem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz prowadzi wykłady i ćwiczenia z kultury języka polskiego w Nowicjacie Towarzystwa Salezjańskiego w Kopcu k. Częstochowy.

ks. Jacek Bałemba SDB, W blasku Jasnej Góry, ISBN 978-83-86535-52-1, Wydawnictwo Św. Tomasza z Akwinu, Warszawa 2011, ss. 200, format: 146 x 206, miękka oprawa