Kościół w Polsce wobec cywilizacji

Katolicyzm, jako religia powszechna, nie utożsamia się wyłącznie z żadną cywilizacją. Nawrócony Chińczyk pozostaje w swej cywilizacji, zatrzymując zniej wszystko a wszystko, co nie jest sprzeczne z etyką Kościoła. Kanonizuje się już Świętych murzyńskich; stali się świętymi, nie mając zgoła pojęcia o naszej metodzie ustroju życia zbiorowego. Ale ta kwestia stosunku katolicyzmu do cywilizacji ma dwie strony. W Kościele mieścić się może każda cywilizacja, ale Kościół danego kraju i danego czasu musi się oczywiście łączyć z jedną jakąś określoną cywilizacją, bo duchowieństwo musi należeć do którejś cywilizacji wyraźnie. Jak każdy, podobnież i kapłan musi się trzymać jakiejś określonej metody życia zbiorowego. Kościół, jako taki, stoi ponad cywilizacjami, ale duchowieństwo danego kraju musi się zżyć znim cywilizacyjnie, bo inaczej nic nie sprawi; a zresztą, pochodząc zdanego kraju, i tak przejęte jest jego cywilizacją, bo zniej wyszło. Powszechna jest religia, ale cywilizacji powszechnej nie ma. Żadna cywilizacja nie jest dla całego świata. Ani telefony, ani muzyczka przez radio nie skłaniają Japończyka, by przyjął naszą metodę do ustroju swego życia zbiorowego. Każdy tedy katolik należy osobiście do pewnej cywilizacji, do jednej tylko.

Feliks Koneczny, Kościół w Polsce wobec cywilizacji, ISBN 83-88020-85-1, Dom Wydawniczy Ostoja, Krzeszowice 2005, format: 145 x 202, ss. 25, oprawa miękka

Wysyłka w przeciągu 1-5 dni roboczych