Poemat Boga – Człowieka. Księga Siódma. Uwielbienie

„Poemat Boga-Człowieka” to zapis wizji włoskiej mistyczki Marii Valtorty (1897-1961) odnoszących się do życia i działalności Jezusa Chrystusa. Oryginalne włoskie wydanie podzielono na siedem Ksiąg, z których każda odpowiada jednemu okresowi z życia Jezusa Chrystusa. W Księdze siódmej, noszącej podtytuł "Uwielbienie", znajdują się wizje i pouczenia od zmartwychwstania Jezusa, poprzez liczne spotkania z uczniami i przyjaciółmi, ostatnie pouczenia, wniebowstąpienie, zesłanie Ducha Świętego, męczeństwo św. Szczepana, wniebowzięcie Maryi. Wszystkie wydarzenia opisane są językiem barwnym, plastycznym, dającym czytelnikowi poczucie rzeczywistego w nich uczestnictwa. Część wizji została przekazana przez Jezusa Chrystusa w postaci wewnętrznych dyktand, które Maria Valtorta zapisywała w chwili ich słyszenia. Księga VII kończy się właśnie jednym z nich zatytułowanym "Pożegnanie z dziełem". Wymienia ono wszystkie powody, dla których powstało to dzieło. Należy do nich m. in. chęć przedstawienia w pełnym świetle Prawdy zawartej w Ewangelii oraz obudzenia miłości do niej, udzielenia pomocy w kierowaniu rozwojem duchowym ludzi poprzez wzorowanie się na postępowaniu Jezusa wobec dusz, ukazanie pełnej prawdy o Synu Bożym i Jego Matce oraz ich odkupieńczej - duchowej, a potem fizycznej - udręki, która trwała przez całe życie, przedstawienie tajemnicy upadku Judasza.

tłum. Ewa Bromboszcz

Maria Valtorta, Poemat Boga – Człowieka. Księga Siódma, ISBN 978-83-86092-23-9, Vox Domini, Katowice 2016, format: 145 x 205, ss. 336, oprawa miękka