Obniżka! Wyznania prowincjusza Zobacz większe

Wyznania prowincjusza

Nowy produkt

Szczepan Twardoch jest jednym z tych nielicznych autorów, których tekstów szukam i czytam je z zazdrością. Jest w nich intelektualna odwaga, bystrość, świeżość, erudycja i głębokie rozumienie spraw najważniejszych − wszystko, co tworzy Pisarza.
Rafał A. Ziemkiewicz
Dla autora tej książki doświadczeniem źródłowym jest utrata śląskiej dumowiny, której powolne osuwanie się w historyczny niebyt obserwuje z nostalgią, lecz bez złudzeń. Wygnany, nigdzie już nie będzie w pełni u siebie. Ani w polszczyźnie, która jako pisarz posługuje się mistrzowsko, ani w Polsce, której wieczną niedojrzałość chłoszcze z bezwzględnością podszytą żalem, ze nie zasługuje ona, by znaleźć w niej zastępczą ojczyznę. Ani w czeznących resztkach europejskiej cywilizacji, której niegdysiejszej wielkości nie ocala naiwne rojenia o konserwatywnej restytucji. Ich stopniowe porzucanie łatwo prześledzić, czytając zebrane tu szkice chronologicznie, w kolejności ich powstawania. Ani może nawet w religii przodków, choć Kościoła trzyma się jeszcze mimo wszystko, bacząc na ostatnia dlań, autopedagogiczna wartość katolicyzmu. Jego eseistyka jest poszukiwaniem twardego gruntu, na którym mógłby stanąć pewnie, rzeczywistości, która nie rozstąpiłaby się przed kula wystrzelona z pistoletu. Próba to ostatecznie daremna.
Jedyne oparcie Szczepan Twardoch znajduje bowiem w literaturze, pisanej z perspektywy po apokalipsie: u Jüngera, Máraiego - tych, którzy przeżyli śmierć własnych miejsc i czasów.
Aleksander Kopinski

Szczepan Twardoch, Wyznania prowincjusza, ISBN 978-83-62268-88-7, Fronda, Warszawa 2010, format: 120 x 195, ss. 204, oprawa miękka

Wysyłka w przeciągu 1-5 dni roboczych

Więcej szczegółów

Ten produkt nie występuje już w magazynie

21,90 zł brutto

-3,00 zł

24,90 zł brutto

Dodaj do listy życzeń

Więcej informacji

Szczepan Twardoch jest jednym z tych nielicznych autorów, których tekstów szukam i czytam je z zazdrością. Jest w nich intelektualna odwaga, bystrość, świeżość, erudycja i głębokie rozumienie spraw najważniejszych − wszystko, co tworzy Pisarza.
Rafał A. Ziemkiewicz
Dla autora tej książki doświadczeniem źródłowym jest utrata śląskiej dumowiny, której powolne osuwanie się w historyczny niebyt obserwuje z nostalgia, lecz bez złudzeń. Wygnany, nigdzie już nie będzie w pełni u siebie. Ani w polszczyźnie, która jako pisarz posługuje się mistrzowsko, ani w Polsce, której wieczna niedojrzałość chłoszcze z bezwzględnością podszyta żalem, ze nie zasługuje ona, by znaleźć w niej zastępczą ojczyznę. Ani w czeznących resztkach europejskiej cywilizacji, której niegdysiejszej wielkości nie ocala naiwne rojenia o konserwatywnej restytucji. Ich stopniowe porzucanie łatwo prześledzić, czytając zebrane tu szkice chronologicznie, w kolejności ich powstawania. Ani może nawet w religii przodków, choć Kościoła trzyma się jeszcze mimo wszystko, bacząc na ostatnia dlań, autopedagogiczna wartość katolicyzmu. Jego eseistyka jest poszukiwaniem twardego gruntu, na którym mógłby stanąć pewnie, rzeczywistości, która nie rozstąpiłaby się przed kula wystrzelona z pistoletu. Próba to ostatecznie daremna.
Jedyne oparcie Szczepan Twardoch znajduje bowiem w literaturze, pisanej z perspektywy po apokalipsie: u Jüngera, Máraiego - tych, którzy przeżyli śmierć własnych miejsc i czasów.
Aleksander Kopinski

Szczepan Twardoch, Wyznania prowincjusza, ISBN 978-83-62268-88-7, Fronda, Warszawa 2010, format: 120 x 195, ss. 204, oprawa miękka

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

Wyznania prowincjusza

Wyznania prowincjusza

Szczepan Twardoch jest jednym z tych nielicznych autorów, których tekstów szukam i czytam je z zazdrością. Jest w nich intelektualna odwaga, bystrość, świeżość, erudycja i głębokie rozumienie spraw najważniejszych − wszystko, co tworzy Pisarza.
Rafał A. Ziemkiewicz
Dla autora tej książki doświadczeniem źródłowym jest utrata śląskiej dumowiny, której powolne osuwanie się w historyczny niebyt obserwuje z nostalgią, lecz bez złudzeń. Wygnany, nigdzie już nie będzie w pełni u siebie. Ani w polszczyźnie, która jako pisarz posługuje się mistrzowsko, ani w Polsce, której wieczną niedojrzałość chłoszcze z bezwzględnością podszytą żalem, ze nie zasługuje ona, by znaleźć w niej zastępczą ojczyznę. Ani w czeznących resztkach europejskiej cywilizacji, której niegdysiejszej wielkości nie ocala naiwne rojenia o konserwatywnej restytucji. Ich stopniowe porzucanie łatwo prześledzić, czytając zebrane tu szkice chronologicznie, w kolejności ich powstawania. Ani może nawet w religii przodków, choć Kościoła trzyma się jeszcze mimo wszystko, bacząc na ostatnia dlań, autopedagogiczna wartość katolicyzmu. Jego eseistyka jest poszukiwaniem twardego gruntu, na którym mógłby stanąć pewnie, rzeczywistości, która nie rozstąpiłaby się przed kula wystrzelona z pistoletu. Próba to ostatecznie daremna.
Jedyne oparcie Szczepan Twardoch znajduje bowiem w literaturze, pisanej z perspektywy po apokalipsie: u Jüngera, Máraiego - tych, którzy przeżyli śmierć własnych miejsc i czasów.
Aleksander Kopinski

Szczepan Twardoch, Wyznania prowincjusza, ISBN 978-83-62268-88-7, Fronda, Warszawa 2010, format: 120 x 195, ss. 204, oprawa miękka

Copyright © 2019 Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej. Wykonanie: Nazwa.pl