Obniżka! Śladami bezpieki i partii. Studia – źródła – publicystyka Zobacz większe

Śladami bezpieki i partii. Studia źródła publicystyka

Nowy produkt

Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się
Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się archiwistom Instytutu Pamięci Narodowej - zwłaszcza Marzenie Kruk oraz Karolinie Pokwickiej i Karolowi Lisieckiemu z Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Gdańsku. Podziękowania składam także Adamowi Chmieleckiemu i Marcinowi Węglińskiemu z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Za pomoc w korzystaniu z archiwaliów IPN dziękuję również Zbigniewowi Nawrockiemu - dyrektorowi Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie oraz jego zastępcy - Rafałowi Leśkiewiczowi. Słowa podziękowania kieruje również pod adresem Piotra Gontarczyka (za wkład w powstanie wspólnych artykułów, co podkreślono w odsyłaczach) i Witolda Bagieńskiego z BUiAD IPN w Warszawie. Za lekturę maszynopisu książki i uwagi serdecznie dziękuję Justynie Błażejowskiej. Podziękowania kieruje również pod adresem Janusza Kurtyki - prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Za wkład edytorski i ciężką pracę redakcyjną dziękuję Marii i Markowi Jastrzębskim oraz Tomaszowi Boczyńskiemu z Wydawnictwa LTW. Za dobre słowo, nieustanne wsparcie i zachętę do wydania tej książki dziękuję również Przyjaciołom z Instytutu Spraw Polskich - Piotrowi Walerychowi i Andrzejowi Toborowiczowi. * * * Za recenzję wydawniczą, cenne uwagi i wiele godzin dyskusji składam podziękowania śp. Profesorowi Pawłowi Wieczorkiewiczowi. Niestety, Pan Profesor nie doczekał niniejszej publikacji, choć bardzo jej oczekiwał. Zmarł przedwcześnie 23 marca 2009 r. po ciężkiej chorobie. Mogę dziś wyznać, że miałem w nim Przyjaciela, a przede wszystkim Mistrza, który mimo tego, że gasł z tygodnia na tydzień poświęcał mi zawsze, kiedy byłem w Warszawie, wiele czasu i cierpliwości, dzieląc się ze mną wyjątkową wiedzą i doświadczeniem naukowym. Wiele mi pomógł, nie tylko stając publicznie w mojej obronie przed krzywdzącymi napaściami, ale też inspirując, służąc radą, wskazując nowe obszary i możliwości badawcze. Zawsze pomocny, kompetentny i niezwykle ciepły. Utwierdzał mnie i uczył bycia odważnym w poszukiwaniu historycznej prawdy. Taki był dla mnie Profesor Paweł Wieczorkiewicz. Dziękuję Panie Profesorze! Będzie mi Pana bardzo brakowało. Requiescat in pace. Sławomir Cenckiewicz

Sławomir Cenckiewicz, Śladami bezpieki i partii. Studia - źródła - publicystyka, ISBN 978-83-7565-060-0, LTW, Łomianki 2009, format: 155 x 215, ss. 833, oprawa twarda

W cenie 5% VAT

Wysyłka w przeciągu 1-5 dni roboczych

Więcej szczegółów

Ostatnie egzemplarze!

46,00 zł brutto

-9,00 zł

55,00 zł brutto

Dodaj do listy życzeń

Więcej informacji

OD AUTORA
Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się archiwistom Instytutu Pamięci Narodowej - zwłaszcza Marzenie Kruk oraz Karolinie Pokwickiej i Karolowi Lisieckiemu z Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Gdańsku. Podziękowania składam także Adamowi Chmieleckiemu i Marcinowi Węglińskiemu z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Za pomoc w korzystaniu z archiwaliów IPN dziękuję również Zbigniewowi Nawrockiemu - dyrektorowi Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie oraz jego zastępcy - Rafałowi Leśkiewiczowi. Słowa podziękowania kieruje również pod adresem Piotra Gontarczyka (za wkład w powstanie wspólnych artykułów, co podkreślono w odsyłaczach) i Witolda Bagieńskiego z BUiAD IPN w Warszawie. Za lekturę maszynopisu książki i uwagi serdecznie dziękuję Justynie Błażejowskiej. Podziękowania kieruje również pod adresem Janusza Kurtyki - prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Za wkład edytorski i ciężką pracę redakcyjną dziękuję Marii i Markowi Jastrzębskim oraz Tomaszowi Boczyńskiemu z Wydawnictwa LTW. Za dobre słowo, nieustanne wsparcie i zachętę do wydania tej książki dziękuję również Przyjaciołom z Instytutu Spraw Polskich - Piotrowi Walerychowi i Andrzejowi Toborowiczowi. * * * Za recenzję wydawniczą, cenne uwagi i wiele godzin dyskusji składam podziękowania śp. Profesorowi Pawłowi Wieczorkiewiczowi. Niestety, Pan Profesor nie doczekał niniejszej publikacji, choć bardzo jej oczekiwał. Zmarł przedwcześnie 23 marca 2009 r. po ciężkiej chorobie. Mogę dziś wyznać, że miałem w nim Przyjaciela, a przede wszystkim Mistrza, który mimo tego, że gasł z tygodnia na tydzień poświęcał mi zawsze, kiedy byłem w Warszawie, wiele czasu i cierpliwości, dzieląc się ze mną wyjątkową wiedzą i doświadczeniem naukowym. Wiele mi pomógł, nie tylko stając publicznie w mojej obronie przed krzywdzącymi napaściami, ale też inspirując, służąc radą, wskazując nowe obszary i możliwości badawcze. Zawsze pomocny, kompetentny i niezwykle ciepły. Utwierdzał mnie i uczył bycia odważnym w poszukiwaniu historycznej prawdy. Taki był dla mnie Profesor Paweł Wieczorkiewicz. Dziękuję Panie Profesorze! Będzie mi Pana bardzo brakowało. Requiescat in pace. Sławomir Cenckiewicz

Sławomir Cenckiewicz,

OD AUTORA
Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się archiwistom Instytutu Pamięci Narodowej - zwłaszcza Marzenie Kruk oraz Karolinie Pokwickiej i Karolowi Lisieckiemu z Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Gdańsku. Podziękowania składam także Adamowi Chmieleckiemu i Marcinowi Węglińskiemu z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Za pomoc w korzystaniu z archiwaliów IPN dziękuję również Zbigniewowi Nawrockiemu - dyrektorowi Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie oraz jego zastępcy - Rafałowi Leśkiewiczowi. Słowa podziękowania kieruje również pod adresem Piotra Gontarczyka (za wkład w powstanie wspólnych artykułów, co podkreślono w odsyłaczach) i Witolda Bagieńskiego z BUiAD IPN w Warszawie. Za lekturę maszynopisu książki i uwagi serdecznie dziękuję Justynie Błażejowskiej. Podziękowania kieruje również pod adresem Janusza Kurtyki - prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Za wkład edytorski i ciężką pracę redakcyjną dziękuję Marii i Markowi Jastrzębskim oraz Tomaszowi Boczyńskiemu z Wydawnictwa LTW. Za dobre słowo, nieustanne wsparcie i zachętę do wydania tej książki dziękuję również Przyjaciołom z Instytutu Spraw Polskich - Piotrowi Walerychowi i Andrzejowi Toborowiczowi. * * * Za recenzję wydawniczą, cenne uwagi i wiele godzin dyskusji składam podziękowania śp. Profesorowi Pawłowi Wieczorkiewiczowi. Niestety, Pan Profesor nie doczekał niniejszej publikacji, choć bardzo jej oczekiwał. Zmarł przedwcześnie 23 marca 2009 r. po ciężkiej chorobie. Mogę dziś wyznać, że miałem w nim Przyjaciela, a przede wszystkim Mistrza, który mimo tego, że gasł z tygodnia na tydzień poświęcał mi zawsze, kiedy byłem w Warszawie, wiele czasu i cierpliwości, dzieląc się ze mną wyjątkową wiedzą i doświadczeniem naukowym. Wiele mi pomógł, nie tylko stając publicznie w mojej obronie przed krzywdzącymi napaściami, ale też inspirując, służąc radą, wskazując nowe obszary i możliwości badawcze. Zawsze pomocny, kompetentny i niezwykle ciepły. Utwierdzał mnie i uczył bycia odważnym w poszukiwaniu historycznej prawdy. Taki był dla mnie Profesor Paweł Wieczorkiewicz. Dziękuję Panie Profesorze! Będzie mi Pana bardzo brakowało. Requiescat in pace. Sławomir Cenckiewicz

Sławomir Cenckiewicz, Śladami bezpieki i partii. Studia - źródła - publicystyka, ISBN 978-83-7565-060-0, LTW, Łomianki 2009, format: 155 x 215, ss. 833, oprawa twarda

OD AUTORA
Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się archiwistom Instytutu Pamięci Narodowej - zwłaszcza Marzenie Kruk oraz Karolinie Pokwickiej i Karolowi Lisieckiemu z Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Gdańsku. Podziękowania składam także Adamowi Chmieleckiemu i Marcinowi Węglińskiemu z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Za pomoc w korzystaniu z archiwaliów IPN dziękuję również Zbigniewowi Nawrockiemu - dyrektorowi Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie oraz jego zastępcy - Rafałowi Leśkiewiczowi. Słowa podziękowania kieruje również pod adresem Piotra Gontarczyka (za wkład w powstanie wspólnych artykułów, co podkreślono w odsyłaczach) i Witolda Bagieńskiego z BUiAD IPN w Warszawie. Za lekturę maszynopisu książki i uwagi serdecznie dziękuję Justynie Błażejowskiej. Podziękowania kieruje również pod adresem Janusza Kurtyki - prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Za wkład edytorski i ciężką pracę redakcyjną dziękuję Marii i Markowi Jastrzębskim oraz Tomaszowi Boczyńskiemu z Wydawnictwa LTW. Za dobre słowo, nieustanne wsparcie i zachętę do wydania tej książki dziękuję również Przyjaciołom z Instytutu Spraw Polskich - Piotrowi Walerychowi i Andrzejowi Toborowiczowi. * * * Za recenzję wydawniczą, cenne uwagi i wiele godzin dyskusji składam podziękowania śp. Profesorowi Pawłowi Wieczorkiewiczowi. Niestety, Pan Profesor nie doczekał niniejszej publikacji, choć bardzo jej oczekiwał. Zmarł przedwcześnie 23 marca 2009 r. po ciężkiej chorobie. Mogę dziś wyznać, że miałem w nim Przyjaciela, a przede wszystkim Mistrza, który mimo tego, że gasł z tygodnia na tydzień poświęcał mi zawsze, kiedy byłem w Warszawie, wiele czasu i cierpliwości, dzieląc się ze mną wyjątkową wiedzą i doświadczeniem naukowym. Wiele mi pomógł, nie tylko stając publicznie w mojej obronie przed krzywdzącymi napaściami, ale też inspirując, służąc radą, wskazując nowe obszary i możliwości badawcze. Zawsze pomocny, kompetentny i niezwykle ciepły. Utwierdzał mnie i uczył bycia odważnym w poszukiwaniu historycznej prawdy. Taki był dla mnie Profesor Paweł Wieczorkiewicz. Dziękuję Panie Profesorze! Będzie mi Pana bardzo brakowało. Requiescat in pace. Sławomir Cenckiewicz

Sławomir Cenckiewicz, Śladami bezpieki i partii. Studia - źródła - publicystyka, ISBN 978-83-7565-060-0, LTW, Łomianki 2009, format: 155 x 215, ss. 833, oprawa twarda

W cenie 5% VAT

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

Śladami bezpieki i partii. Studia źródła publicystyka

Śladami bezpieki i partii. Studia źródła publicystyka

Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się
Książka ta jest kontynuacją zbioru Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL (Kraków 2004). Przyświeca jej ten sam pomysł - chęć zebrania w jednym tomie najważniejszych moich tekstów z ostatnich lat, rozproszonych po różnych czasopismach naukowych, pracach zbiorowych oraz gazetach i tygodnikach. Ponadto, tak jak w „Oczami bezpieki", prezentuję przede wszystkim wyniki kilkuletnich badań nad działalnością aparatu władzy PRL (służb specjalnych i PZPR), nieaspirujące jednak do miana ostatecznych. Śladami bezpieki i partii to kolejny mały krok na drodze do odsłonięcia prawdy o Polsce Ludowej. Na tom składa się ponad czterdzieści artykułów, rozpraw naukowych i tekstów publicystycznych ułożonych w pięciu rozdziałach odpowiadających ich charakte­rowi {Rozprawy - Studia i źródła - Publicystyka - Polemiki i recenzje - Pro memorid). Poza esejem Oczami bezpieki... cztery lata później, były one publikowane wcześniej w książkach oraz na łamach czasopism naukowych i popularnych (m.in. „Biuletynu IPN", „Arcanów", „Christianitas", „Pamięci i Sprawiedliwości", „Aparatu represji w Polsce Ludowej 1944-1989"). W przypadku tekstów, których autorstwo nie było wyłącznie moje, uzyskano zgodę współautorów na ich ponowną publikację. Jednak pragnę zaznaczyć, że wybrałem jedynie te artykuły, w których powstanie miałem decydujący wkład. Prezentowane teksty zostały przejrzane, poprawione i uzupełnione, przez co stały się bardziej dojrzałe i aktualne. Na końcu każdego tekstu podano informację o pierwodruku. Całość zbioru uzupełniono także selektywną bibliografią, w której wymieniono wykorzystane archiwa i najważniejsze opracowania naukowe. W znaczący sposób rozbudowano rozdziały: Pierwsze starcie, Grudzień '70 w Gdańsku, Agent-związkowiec, Między kompromisem a zdradą. W całej książce ujednolicono m.in. formę zapisu adresów bibliograficznych, pisownię skróceń (np. jeśli chodzi o wyrażenie „tajny współpracownik", we wszystkich tekstach zastosowano wyłącznie skrótowiec „TW", rezygnując z form „t.w." i „t. w.") oraz dokonano niezbędnych poprawek styłistyczno-interpunkcyjnych. Ponadto przyjęto jednolitą formę opisu dokumentów (a szczególnie ich nagłówków) oraz zrezygnowano z powielania przypisów dotyczących osób występujących w tychże dokumentach, umieszczając w odpowiednim miejscu jedynie odsyłacz zamiast przytaczania tej samej notki biograficznej. Szczególne wyrazy wdzięczności należą się archiwistom Instytutu Pamięci Narodowej - zwłaszcza Marzenie Kruk oraz Karolinie Pokwickiej i Karolowi Lisieckiemu z Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Gdańsku. Podziękowania składam także Adamowi Chmieleckiemu i Marcinowi Węglińskiemu z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. Za pomoc w korzystaniu z archiwaliów IPN dziękuję również Zbigniewowi Nawrockiemu - dyrektorowi Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie oraz jego zastępcy - Rafałowi Leśkiewiczowi. Słowa podziękowania kieruje również pod adresem Piotra Gontarczyka (za wkład w powstanie wspólnych artykułów, co podkreślono w odsyłaczach) i Witolda Bagieńskiego z BUiAD IPN w Warszawie. Za lekturę maszynopisu książki i uwagi serdecznie dziękuję Justynie Błażejowskiej. Podziękowania kieruje również pod adresem Janusza Kurtyki - prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Za wkład edytorski i ciężką pracę redakcyjną dziękuję Marii i Markowi Jastrzębskim oraz Tomaszowi Boczyńskiemu z Wydawnictwa LTW. Za dobre słowo, nieustanne wsparcie i zachętę do wydania tej książki dziękuję również Przyjaciołom z Instytutu Spraw Polskich - Piotrowi Walerychowi i Andrzejowi Toborowiczowi. * * * Za recenzję wydawniczą, cenne uwagi i wiele godzin dyskusji składam podziękowania śp. Profesorowi Pawłowi Wieczorkiewiczowi. Niestety, Pan Profesor nie doczekał niniejszej publikacji, choć bardzo jej oczekiwał. Zmarł przedwcześnie 23 marca 2009 r. po ciężkiej chorobie. Mogę dziś wyznać, że miałem w nim Przyjaciela, a przede wszystkim Mistrza, który mimo tego, że gasł z tygodnia na tydzień poświęcał mi zawsze, kiedy byłem w Warszawie, wiele czasu i cierpliwości, dzieląc się ze mną wyjątkową wiedzą i doświadczeniem naukowym. Wiele mi pomógł, nie tylko stając publicznie w mojej obronie przed krzywdzącymi napaściami, ale też inspirując, służąc radą, wskazując nowe obszary i możliwości badawcze. Zawsze pomocny, kompetentny i niezwykle ciepły. Utwierdzał mnie i uczył bycia odważnym w poszukiwaniu historycznej prawdy. Taki był dla mnie Profesor Paweł Wieczorkiewicz. Dziękuję Panie Profesorze! Będzie mi Pana bardzo brakowało. Requiescat in pace. Sławomir Cenckiewicz

Sławomir Cenckiewicz, Śladami bezpieki i partii. Studia - źródła - publicystyka, ISBN 978-83-7565-060-0, LTW, Łomianki 2009, format: 155 x 215, ss. 833, oprawa twarda

W cenie 5% VAT

Copyright © 2019 Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej. Wykonanie: Nazwa.pl