Wolnomularstwo a Kościół Katolicki Zobacz większe

Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?

Nowy produkt

Jak określić relacje między Kościołem a wolnomularstwem? W dostępnej literaturze niekiedy bywają one charakteryzowane terminem „wrogość”, kiedy indziej jest mowa o „przeciwnikach” lub o „konkurentach” do rządu dusz. Mimo pewnej zbieżności znaczeniowej każde z tych słów posiada zupełnie inny ciężar. Niewątpliwie najmocniejszym z nich jest określenie „wróg”, które zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” odnosi się do „człowieka nieprzyjaźnie usposobionego wobec kogoś”, „człowieka zwalczającego coś” czy wreszcie do „czegoś, co szkodzi komuś lub czemuś”. Dla wroga nie może być litości, bo jak podkreślał generał Sun Tzu, w tym przypadku podejście musi być zawsze bardzo radykalne: „Wroga należy ujarzmić, stawiając go w niekorzystnej sytuacji; nie dać mu odpocząć, zwabić go, by się udał tam, gdzie tego chcemy”. Z kolei „przeciwnik” to wprawdzie również „ten, kto występuje przeciw komuś lub czemuś”, ale równocześnie „ten, kto rywalizuje z kimś w walce sportowej”. Stosunkowo najłagodniejszym jest określenie „konkurent”, w przypadku którego nie ma nacechowania emocjonalnego stwierdzenie faktu — „osoba lub firma konkurująca z innymi”. Różnica jakościowa dzieląca „wroga” od „konkurenta” jest olbrzymia.

Norbert Wójtowicz, Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?, ISBN 978-83-60048-74-0, Ostoja, Krzeszowice 2014, format: 148 x 210, ss. 132, oprawa miękka

Wysyłka w przeciągu 1-5 dni roboczych

Więcej szczegółów

18,00 zł brutto

Dodaj do listy życzeń

Więcej informacji

Jak określić relacje między Kościołem a wolnomularstwem? W dostępnej literaturze niekiedy bywają one charakteryzowane terminem „wrogość”, kiedy indziej jest mowa o „przeciwnikach” lub o „konkurentach” do rządu dusz. Mimo pewnej zbieżności znaczeniowej każde z tych słów posiada zupełnie inny ciężar. Niewątpliwie najmocniejszym z nich jest określenie „wróg”, które zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” odnosi się do „człowieka nieprzyjaźnie usposobionego wobec kogoś”, „człowieka zwalczającego coś” czy wreszcie do „czegoś, co szkodzi komuś lub czemuś”. Dla wroga nie może być litości, bo jak podkreślał generał Sun Tzu, w tym przypadku podejście musi być zawsze bardzo radykalne: „Wroga należy ujarzmić, stawiając go w niekorzystnej sytuacji; nie dać mu odpocząć, zwabić go, by się udał tam, gdzie tego chcemy”. Z kolei „przeciwnik” to wprawdzie również „ten, kto występuje przeciw komuś lub czemuś”, ale równocześnie „ten, kto rywalizuje z kimś w walce sportowej”. Stosunkowo najłagodniejszym jest określenie „konkurent”, w przypadku którego nie ma nacechowania emocjonalnego stwierdzenie faktu — „osoba lub firma konkurująca z innymi”. Różnica jakościowa dzieląca „wroga” od „konkurenta” jest olbrzymia.


Norbert Wójtowicz (ur. 1972) – historyk, teolog, pedagog i publicysta. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu, od 2003 doktor nauk humanistycznych. Pracownik kilku wyższych uczelni, od 2006 pracownik Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (obecnie OBEP IPN we Wrocławiu). Od 2008 członek Zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią (The World Research Council on Poles Abroad). Autor i redaktor szeregu publikacji poświęconych historii i myśli wolnomularstwa, m.in. Masoneria. Mały słownik (2006), Wielki Architekt Wszechświata. Teologiczna krytyka masońskich wizji Boga (1999), Masoni w wielonarodowościowej II Rzeczypospolitej (2011), Rozmowy o masonerii (2005) i Antymasońska kampania 1938 (2005). Za swoją pracę i działalność społeczną odznaczony m.in. Brązowym Krzyżem Zasługi RP, Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką honorową „Za Zasługi dla Turystyki”, Medalem „Pro Patria” i Medalem „Pro Memoria”, Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej oraz Brązowym Medalem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

Norbert Wójtowicz, Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?, ISBN 978-83-60048-74-0, Ostoja, Krzeszowice 2014, format: 148 x 210, ss. 132, oprawa miękka

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?

Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?

Jak określić relacje między Kościołem a wolnomularstwem? W dostępnej literaturze niekiedy bywają one charakteryzowane terminem „wrogość”, kiedy indziej jest mowa o „przeciwnikach” lub o „konkurentach” do rządu dusz. Mimo pewnej zbieżności znaczeniowej każde z tych słów posiada zupełnie inny ciężar. Niewątpliwie najmocniejszym z nich jest określenie „wróg”, które zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” odnosi się do „człowieka nieprzyjaźnie usposobionego wobec kogoś”, „człowieka zwalczającego coś” czy wreszcie do „czegoś, co szkodzi komuś lub czemuś”. Dla wroga nie może być litości, bo jak podkreślał generał Sun Tzu, w tym przypadku podejście musi być zawsze bardzo radykalne: „Wroga należy ujarzmić, stawiając go w niekorzystnej sytuacji; nie dać mu odpocząć, zwabić go, by się udał tam, gdzie tego chcemy”. Z kolei „przeciwnik” to wprawdzie również „ten, kto występuje przeciw komuś lub czemuś”, ale równocześnie „ten, kto rywalizuje z kimś w walce sportowej”. Stosunkowo najłagodniejszym jest określenie „konkurent”, w przypadku którego nie ma nacechowania emocjonalnego stwierdzenie faktu — „osoba lub firma konkurująca z innymi”. Różnica jakościowa dzieląca „wroga” od „konkurenta” jest olbrzymia.

Norbert Wójtowicz, Wolnomularstwo a Kościół Katolicki. Wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci?, ISBN 978-83-60048-74-0, Ostoja, Krzeszowice 2014, format: 148 x 210, ss. 132, oprawa miękka

Produkty powiązane

Copyright © 2017 Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej. Wykonanie: Nazwa.pl