Cywilizacja nr 55 "Dobrobyt a własność" Zobacz większe

Cywilizacja nr 55 "Dobrobyt a własność"

Nowy produkt

Jak w tej sytuacji zarówno w „małej domowej ekonomii”, jak i w tej wielkiej, związanej z funkcjonowaniem firm wszelkiego rodzaju i życiem gospodarczym całych państw zachować wierność zasadom Dekalogu i przykazaniu miłości bliźniego? Czy twardy „reżim finansów” można podporządkować zasadom etyki katolickiej zawierającej się w magisterium Kościoła? Wyczerpującą odpowiedź na te pytania przynosi niniejszy numer „Cywilizacji”, w którym Czytelnicy znajdą wnikliwe analizy etyczno-filozoficzne i filozoficzno-prawne związane z różnymi aspektami pojmowania własności.

ISSN 1643-3637, Dobrobyt a własność, "Cywilizacja" (2015) nr 55, Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej, Lublin 2015, ss. 210, format: 166 x 240 , oprawa miękka

Wysyłka w przeciągu 1-5 dni roboczych

Więcej szczegółów

25,00 zł brutto

Dodaj do listy życzeń

Więcej informacji

Beatus ille, qui procul negotiis…

Beatus ille, qui procul negotiis / Ut prisca gens mortalium / Paterna rura bubus exercet suis / Solutus omni fenore – „Szczęśliwy ten, co nie wie, co to lichwa, bórg; / Nie licząc zysków ani strat / Wołami swymi orze pradziadowski mórg / Jak zacni ludzie z dawnych lat”. Napisany przez Horacego około 40 lat przed narodzeniem Chrystusa Epod II z którego pochodzi przytoczona powyżej strofa, wyraźnie wskazuje, że już wówczas podkreślano wartość godziwego pożytku ze swych dóbr materialnych, przeciwstawiając go uzależnieniu od bogacących się poprzez „manipulowanie” cudzą własnością lichwiarzy i bankierów.

Dziś zapewne nie ma już nigdzie owych „szczęśliwców, niewiedzących, co to lichwa, bórg”; wszyscy jesteśmy klientami banków jako właściciele kont lub jako pożyczkobiorcy, płacąc owym instytucjom wcale niemały haracz za ich usługi; w państwach narasta dług publiczny, w Trzecim Świecie, ale nie tylko, dotkliwie rzutując na byt całych społeczeństw – daje o sobie znać tzw. „pułapka kredytowa”. Cała ta „finansowa machina” obwarowana jest mnóstwem przepisów często niejasnych, niespójnych, a nierzadko wykluczających się wzajemnie.

Jak w tej sytuacji zarówno w „małej domowej ekonomii”, jak i w tej wielkiej, związanej z funkcjonowaniem firm wszelkiego rodzaju i życiem gospodarczym całych państw zachować wierność zasadom Dekalogu i przykazaniu miłości bliźniego? Czy twardy „reżim finansów” można podporządkować zasadom etyki katolickiej zawierającej się w magisterium Kościoła? Wyczerpującą odpowiedź na te pytania przynosi niniejszy numer „Cywilizacji”, w którym Czytelnicy znajdą wnikliwe analizy etyczno-filozoficzne i filozoficzno-prawne związane z różnymi aspektami pojmowania własności.

Obok rozważań pióra wielkich autorytetów XX-wiecznej etyki i historiozofii: o. J. Woronieckiego i F. Konecznego obecne są na naszych łamach równie cenne przemyślenia naszych współczesnych Autorów, dotyczące m.in. uwarunkowania ładu społecznego jego oparciem na własności prywatnej, nierozdzielnego związku tejże własności z suwerennością, obowiązku obywatelskich spoczywających na ludziach zamożnych, nieudolnie skonstruowanych, często – wręcz szkodliwych systemów podatkowych.

Warto także zwrócić uwagę na artykuły towarzyszące swymi treściami głównemu tematowi numeru, wśród których szczególnie interesujące są: porównanie zasad miłosierdzia praktykowanego przez chrześcijan i przez wyznawców islamu, esej o malarstwie H. Boscha a także charakterystyka sylwetek i dokonań trzech wybitnych przedstawicieli rodu Zamoyskich.

Benedykt XVI umieszczając w swym traktacie teologicznym Jezus z Nazaretu wykład Modlitwy Pańskiej wskazał, iż „chleb powszedni”, o którym w modlitwie tej mowa, należy pojmować nie tylko dosłownie, jako codzienne pożywienie człowieka, lecz także – w szerszym rozumieniu – jako symbol wszystkich dóbr materialnych danych ludziom przez Boga do wykorzystania w życiu doczesnym. Pisał zatem ów Ojciec Święty: „Chleb jest owocem ziemi i pracy rąk ludzkich, ziemia nie wyda jednak owocu, jeśli nie otrzyma pochodzącego z góry słońca i deszczu. To niepozostające w naszych rękach współdziałanie sił kosmicznych przeciwstawia się pokusie naszej pychy zapewnienia sobie życia wyłącznie własnymi siłami, […] przeto prosić możemy i powinniśmy. […] O chleb modlimy się w społeczności dzieci Bożych; nikomu nie wolno myśleć tylko o sobie […]. Modlimy się o NASZ chleb, a więc także o chleb dla innych. Kto ma nadmiar chleba, powinien się nim dzielić […]. Bo jak podkreśla św. Jan Chryzostom: «każdy kęs chleba w pewnym sensie stanowi kęs chleba należącego do wszystkich – chleba świata»”.

W przekonaniu, iż powyższe słowa Benedykta XVI będą stanowiły najwłaściwszy komentarz do zawartości niniejszego numeru „Cywilizacji” – życzymy Państwu pożytecznej lektury.

REDAKCJA



ISSN 1643-3637, Dobrobyt a własnosć, "Cywilizacja" (2015) nr 55, Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej, Lublin 2015, ss. 210, format: 166 x 240 , oprawa miękka

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

Cywilizacja nr 55 "Dobrobyt a własność"

Cywilizacja nr 55 "Dobrobyt a własność"

Jak w tej sytuacji zarówno w „małej domowej ekonomii”, jak i w tej wielkiej, związanej z funkcjonowaniem firm wszelkiego rodzaju i życiem gospodarczym całych państw zachować wierność zasadom Dekalogu i przykazaniu miłości bliźniego? Czy twardy „reżim finansów” można podporządkować zasadom etyki katolickiej zawierającej się w magisterium Kościoła? Wyczerpującą odpowiedź na te pytania przynosi niniejszy numer „Cywilizacji”, w którym Czytelnicy znajdą wnikliwe analizy etyczno-filozoficzne i filozoficzno-prawne związane z różnymi aspektami pojmowania własności.

ISSN 1643-3637, Dobrobyt a własność, "Cywilizacja" (2015) nr 55, Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej, Lublin 2015, ss. 210, format: 166 x 240 , oprawa miękka

Copyright © 2017 Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej. Wykonanie: Nazwa.pl